عشق، راز است.

 

 

حساب عشق، از حساب شهوت جداست.

 

 

در شهوت، هيچ رازي نيست .

 

 

شهوت، يك بازي بيولوژيكي ست.

 

 

هرحيوان و پرنده و گياهي ، با اين بازي آشناست.

 

 

عشق، با هستي رابطه دارد

 

 

عشق ، از چشمه ي آگاهي مي جوشد .

 

 

عشق، از اعماق هستي انسان متولد مي شود.

 

 

شهوت ، زاده ی حاشيه ی وجود آدمي ست .

 

 

شهوت ، نياز تن است .

 

 

بيش تر آدم ها با عشق بيگانه اند

 

 

كساني كه عشق را تجربه مي كنند ،

 

 

در سكوت و آرامشي ژرف غوطه ور مي شوند.

 

 

همين سكوت و آرامش است

 

 

كه آنها را با روح شان مأنوس مي كند.

 

 

اگر با روح خود انس بگيري ،

 

 

عشق تو ديگر يك رابطه نيست ،

 

 

بلكه سايه ای ست كه تو را

 

 

در همه جا همراهی می كند

 

 

عشق،به كسی يا چيزی محدود نمی شود.

 

 

عشق، پديده ای نيست كه در حصار بماند .

 

 

عشق، در دستان گشوده ي تو مي بالد ،

 

 

نه در دستان بسته ي تو.

 

 

به محض آنكه دستان خود را مي بندی ،

 

 

آنها را از عشق تهی می كنی .

 

 

وقتی دستان خويش را می گشايی ،

 

 

همه هستی در آنها جا مي گيرد .

 

 

خدا در همه ی جهان نمی گنجد ،

 

 

فقط دل است كه گنجايش او را دارد .

 

 

عشق و حقيقت ، دو نام يك تجربه اند .

 

 

كسی كه عشق را تجربه كرده ،

 

 

حقيقت را نيز تجربه كرده است .

 

 

كسی كه حقيقت را تجربه نكرده ،

 

 

 

عشق را نيز تجربه نخواهد كرد.

 

 

عشق پديده ای نيست كه در حصار بماند.

 

عشق در دستان گشوده ی تو می بالد ،

 

 نه در دستان بسته ی تو .       

 

                                   

 

                                                                                                          مسیحا برزگر